Post/Author/DateTime	Post
Radijs 03-20-06, 11:10 AM	I'm writing a biography for a character. I'd like your feedback. Bart was born in a small village about 150 kilometers west of the capital of the gnome republic. From an early age on he was very interested in nature and how nature works. In fact he felt more at home in the fields and forests around the village then his own home playing with his friends. It was not at all unusual that he went along with the foresters or the sheperds out into the forests and fields respectively rather then to go and play hide & seek with the other children. When he was ten he was discovered to have the gift by a druid that was passing through who tested him and two years later took him to a circle where he was educated as to be a druid. At the ready age of 16 Bart finally learned the secret language and was initiated as a druid in the circle. He remained there for five years and they where relatively happy years. He enjoyed the natural surroundings and the general simplicity of life. But in the end he grew bored with his existance. So with the permission of his master he took an apprentice a young elven girl named Sondirra. She was bright and gifted so it wasn't that surprising that she was initiated as a druid only two years later. But Bart realized that this place was a dead end for him and he had heard of the many wonders of nature, of diffrent and exotic places. So the night after Sondirra was initiated he decided to leave the circle and explore the world. Taking his time he wandered from place to place practising medicine along the way and studying nature in all its forms. All seemed to be well for a while. At least until that fateful day. The day before that he had been chasing an injured doe and by sheer bad luck he had sprained his ankle so he went into town and rented a room in one of the inns and the next morning he was awoken by a reveille. There was a draft and thats where the trouble began... The reveille and the draft where actually the first session of the game. Thats when I met the rest of the party and we went downriver to escape the draft.
Radijs 03-20-06, 12:56 PM	His personality: Bart is practical and doesn't care about all the strange rules soceity has made for itself. These rules include dress codes, not playing fetch with your animal companion within the city walls etc. He knows about general laws and will obey them as long as it isn't too bothersome. Beaurocracy however is something he can't stand. He is practical and conservative. Nature has done it in her way for thousands of years. Its not up to us to change that. This practical nature includes the motto: The shortest route between two points is a straight line. Walk that line and you'll be less tired in the end.
MasterOfPsychic 03-20-06, 02:05 PM	Chaotic Natural Gnome Druid? Cool story... Gives a reason for adventure, and a little personality... What do you need?
Dipteran_Legacy 03-20-06, 02:27 PM	it's a good starting point/summary, but you should go a little deeper, maybe have something actually happen in his old druid circle that forced him to leave, rather then the typical "he got bored and figured adventuring would be a fun & exciting option". tell us a bit about his parents-were they happy with his choice, or ashamed by it? did he have any noteable experiences while becoming a druid? what about this girl? it sems like she was almost randomly dropped in there. maybe flesh her out a bit more too-did you help train her because she somehow reminded you of yourself, a few years previous, or did your gnome have a thing for her? in real life, everyone has baggage they carry around. friends and family, or the lack thereof, have a big impact on a person. not many peopl have no real friends, and if they do, there' usually a good reason for it. now, I'm not saying that D&D= Real Life, but it can often be useful to take a few pointers from real life to help build a compelling character. [shameless plug] to help get an idea of what I'm talking about, check out my thread here (http://boards1.wizards.com/showthread.php?t=601080) [/shameless plug] :D good luck!
Radijs 03-20-06, 02:39 PM	Sorry I forgot to specify his race. He is human. the gnome republic is a very large country. Thanks for the ideas Dipteran. I'm going to work on it some more.
Radijs 03-20-06, 03:19 PM	I've expanded the story a lot. Though unfortunately I did not write it in english but in dutch. The things I added can be surmised as this: His parents, especially his father wasn't happy about Bart's fascination with nature. He should have learned his fathers trade so he could inherit the smithy later in life. And as a good father he discouraged his behaviour. And as a bad father he discouraged it with a stick. The druid that found him saw how he was being mistreated and stole him from his familty and took him to the druidic circle where he was free to pursue his fancies and learn to be a druid. However all the beatings had left some serious emotional scars and he was reluctant, more then that really, to venture outside the grove and his master realized that eventually he would become a hermit or a madman if it went on like this. So he gave him an apprentice, Sondirra who was curious, bright could not sit still for a single moment. As he taught her she coached him farther and farther from the grove until she got sick of it. She stole his staff and hit him with it and then ran away to the village. It took Bart 3 days to build up the nerve to go there and once he was there he couldn't stop he went to his father and beat seven kinds of crap out of him. He would have killed him but Sondirra stopped him. This however destroyed any ties he still had with his family. (now at this point I'm not sure if he should feel glad or sad about this.) He finished teaching her and she was initiated as a druid as well. (I'm tempted to add an element of love between Sondirra and Bart but I'm not sure if that would be beneficial to the whole story)
Radijs 03-20-06, 03:31 PM	For the people who know dutch or have a online translator I've got the full piece here: The piece written in italics is still under revision. Bart, werd geboren in de gnoomse republiek. Om precies te zijn in een klein dorp ongeveer 150 kilometer ten westen van de hoofdstad. Van jongs af aan had hij een interesse in de natuur en hoe deze werkte terwijl hij tegelijkertijd zich niet thuis voelde bij de andere mensen maar vooral in het dorp zelf. Liever ging hij mee het bos in met de houthakkers of met de herders mee die de schapen rond lieten lopen. Dit maakte zijn ouders niet echt blij aangezien het van hem werd verwacht dat hij de smid van zijn vader zou erven. Maar ondanks de protesten en straffen van zijn ouders ging Bart verder met het bekijken van de natuur. En naarmate hij de natuur meer bekeek werden zijn armen en schouders blauwer van de pakken slaag die hij kreeg. In zijn tiende levensjaar werd hij ‘ontdekt’ door een druïde die op doorreis was. Miss Tick wierp maar een halve blik op Bart z’n schamele lichaam om te zien dat hij zo verschrikkelijk behandelt werd. Zij greep meteen in en ontvoerde Bart van zijn ouderlijk huis en verborg hem bij een kleine druïden cirkel. Daar begon hij aan te sterken en werd zijn interesse in de natuur aangemoedigd in plaats van afgestraft. In zijn 11e levensjaar begon hij met zijn leerweg en hij leerde de taal op de redelijk late leeftijd van 17 jaar. Zelfs daarna bleef hij nog een ruime tijd bij de cirkel min of meer bang om het bos te verlaten. De blauwe plekken waren verdwenen maar de littekens waren door de handen van zijn vader diep in zijn ziel geëtst. Het leven daar was simpeler en hij voelde zich op gemak omringd door de natuur. Hij verbleef er voor vijf jaar maar zijn meester, Sidhe begon zich meer zorgen te maken over zijn voortgang. Zoals Bart nu verder ging zou hij kunnen eindigen als een kluizenaar of erger, een waanzinnige. Om zijn vertrouwen in andere mensen terug te verdienen gaf hij hem een leerling. Sondirra een jonge elf die een aantal verschrikkelijke eigenschappen had. Ze was nieuwschierig en rusteloos. Niet een beetje rusteloos, nee ze kon geen moment stil zitten. Maar ze was oplettend zelfs als het niet zo leek en ze was ongelooflijk slim. En omdat Bart een taak van zijn meester niet wou weigeren begon hij haar les te geven. Hij begon in de hal van geschriften, zij ging naar buiten. Uiteindelijk kwam er een compromis. Bart ging mee naar buiten en begon haar daar in de wegen van de natuur te onderwijzen. Het bos was snel uitgeput op het gebied van nieuwe dingen en Sondirra zeurde regelmatig aan Bart zijn hoofd om voorbij het bos te gaan en de velden te verkennen. Een gebied waar Bart al in geen tijden was geweest. Hier werd de rol van meester en leerling echt omgedraaid. Sondirra moest Bart naar buiten coachen en steeds wat verder duwen om hem zover te krijgen dat hij weer een veld verder durfde. Op een gegeven moment was zij het zat. Ze pakte Bart z’n staf af en gaf hem er een klap mee. Nog voor hij kon reageren rende ze ver het veld over richting het dorp. Bart volgde niet. Hij zat drie dagen lang op de heuvel waar hij haar geslagen had en wachtte tot ze terug zou komen. Uiteindelijk aan het einde van de vierde dag waagde hij het er op. Hij stond op, trok zijn schoenen stevig aan en met een steen in zijn hand (want hij wou toch IETS hebben om zichzelf te verdedigen) liep hij het dorp in. Daar wachtte Sondirra op hem met zijn staf. Hij pakte hem terug en nu terwijl de trein van zijn gedachten nog snelheid had liep hij recht door naar de smidse van zijn vader. In de verte zag hij hem al staan. De man die hem zo gepijnigd had. Angst borrelde in hem op maar die werd vervangen door boosheid. Haat, een onkalmeerbare furie. En als Sondirra niet op tijd was geweest zou Bart zijn vader waarschijnlijk hebben doodgeslagen. Geen lid van zijn familie wou hem vanaf dat moment nog zien. Door schade en schande word men wijs. Bart had ondanks het leed dat hij zijn vader had aangedaan zijn zelfvertrouwen terug. Binnen het jaar leerde hij Sondirra alles wat hij verder nog wist en kon ook zij de staf aanvaarden en de taal leren. Tot voor kort trok hij rustig rond en verwonderde hij zich over de vele wonderen van de natuur die nieuw voor hem waren tot een noodlottige dag. Tijdens de achtervolging van een hinde had hij zijn voet verstuikt en had hij besloten om naar de stad te trekken om daar uit te rusten tot zijn voet weer genezen zou zijn. Hij verbleef in een goede taveerne maar werd ruw gewekt door een klaroen en het geschreeuw van soldaten…